Zamanı oy, sesini sakla… unutulmasınTarih düşür her yazdığının altınaAynaya bak, yüzünü göm… unutulmasınBir gün küllerin savrulur nasılsa Bence sen, bir günlük tutmalısınSolgun güller kurutarak yapraklarındaYağmurda yürü, izini koru… unutulmasınToprağı eşeleyen çocukların avuçlarında Şimdi kentlerin yalın-kılıç yalnızlığındasınGeçtiğin kırmızı, durduğun yeşil… unutulmasınDimdik önündesin bir fotoğraf karesininO fotoğrafta hiç sarı kullanılmasın İyi çocuk ol, acınla büyü… unutulmasın…
Posts Tagged ‘Ahmet Erhan’
Ahmet Erhan – Zamanı Oy, Sesini Sakla
Posted by admin on Kasım 22nd, 2010
Posted in Aşk Şiirleri 
Tags: Ahmet Erhan, Oy, Sakla, Sesini, Sesini Sakla, Zamanı, Zamanı Oy 
No Comments »Ahmet Erhan – Yurdum Gibi Yaralıyım
Posted by admin on Kasım 22nd, 2010
Yurdum gibi yaralıyımNe eksik, ne fazlaDerin bir uçurumumBütün haritalarda Geceleri çığlıklarGiriyor düşlerimeDirlik nedir bilmedimYalan yanlış tarihimde Yurdum gibi yaralıyımDünyaya karşı benYılar değil yıllar, umudumdurSessizce küllenen…
Posted in Aşk Şiirleri Tags: Ahmet Erhan, Gibi, Yaralıyım, Yurdum, Yurdum Gibi Yaralıyım No Comments »Ahmet Erhan – Yolcu
Posted by admin on Kasım 22nd, 2010
Akdeniz kazan,yüreğim kepçedönüp, dolaşıp durdumturuncu sokaklarboyunca.Elimde bir maviçiçek kaldı.Ben soldum,o solmadı
Ahmet Erhan – Yaşama Sevinci
Posted by admin on Kasım 22nd, 2010
Bütün güzel kadınlarını bu dünyanınSevdim, diyebildiğim zamanBütün kentlerini gezdim, denizlerine girdimVe artık bir tek taş kalmadı tanımadığım,bir tek yüz, bir tek yer adıSöylenecek bütün sözleri dinledim ve söyledimbütün söyleyeceklerimiAcının bütün uçurumlarına indim ve çıktımsevincin bütün dağlarınaBütün çiçekleri kokladım ve kopardımbütün meyveleri dallarındanIsmarladığım yağmur, savrulmadığım yelkalmadı… Bütün haklı kavgalarında dünyanındövüştüm, diyebildiğim zamanOkudum bütün kitapları, bütün şiirleri [...]
Ahmet Erhan – Yasa
Posted by admin on Kasım 22nd, 2010
Uyan kalbimAyrılık zamanı geldiTokatlıyor rüzgarSarsak bedenimi Geceler mi uzunBen mi yoksulumEkmek şarap ve şiirleGeçiyor günüm Uyan kalbimAyrılık zamanı geldiÖlüm, ölsün artıkBen olayım son ölü Sokak bir ilmek gibiSarıyor boynumuYanlış yaşayanlar, doğru ölecekBenim yasam bu.
Ahmet Erhan – Yalnızlık
Posted by admin on Kasım 22nd, 2010
Yalnızlık, yalnızlıkBari sen elimden tutGeceyarısı aynalardaSuçlu ve ezikGözlerim kan çanağıCinnete dönüşen bir dinginlikDuruyorum karşında Şarap taşlaşıyorMidemde ve beynimdeMavi mavi tüten sigaraGiderek mora çalıyorYalnızlık, yalnızlıkBari sen elimden tutSuflör kullanmaDost seslerini dudağınla ısıtıpGece, hep aynı geceKarbon kağıdıyla çoğaltılmışGibi kara ve soğuk Ellerim, beynime alkol serpiyor boyunaNiye böyle, nedenSormuyorum artıkYalnızlık, yalnızlıkBir kez olsun kuğuların türküsünüTersinden söyleyeyimÖlümse ölümYaşamsa yaşamAyna, [...]
Ahmet Erhan – Yağmurda Ölürüm
Posted by admin on Kasım 22nd, 2010
Yağmurda ölürüm, su çeker bedenimBir yeraltı ırmağı olur gömülünceBen bu dünyada bir tek hayat’ı SevdimKarşılıksız aşkların lümpenliğince Yağmurda öleyim, su çeksin bedenimSokağın ortasında serseri bir ağaç gibiAnlasan, sen anlardın kalbimGöğün toprağa akıttığı o şehveti Yağmurda ölürüm, kağıda yine zam gelirBen uzun uzun üşürüm ıslaklığımdanSu ve kan! Görüp göreceğim budurRivayet olunur kim, suyun kanı yıkadığından Yağmurda [...]
Ahmet Erhan – Yağmur, Ağıt Yak Arkamdan
Posted by admin on Kasım 22nd, 2010
Yağmur, ağıt yak ardımdanKaranlık sokaklar boyuncaBen yurdumun özoğluyumKimseler yanmıyor bana Yaprak yaprak içimde yalnızlıkOnun dalları dünyadırKendi göğümde bu sürgünlükBedenimdir ona tek sınır Kimsenin bir şey söyleyeceği yokBen susarsam, konuşmazsamAcı bile sustu artıkYağmur, ağıt yak ardımdan…
Posted in Aşk Şiirleri Tags: Ağıt, Ağıt Yak Arkamdan, Ahmet Erhan, Arkamdan, Yağmur, Yak No Comments »Ahmet Erhan – Veda
Posted by admin on Kasım 22nd, 2010
Yitirdim cebimdeki bütün adresleriYağmurlar, yağmurlar ortasında kaldımAklımı boğacak o selleriBen kendi damarlarımda yarattım Artık ne bir satır yazı, ne de bir selamTek kişilik bu oyunda rol alabilirGitti bütün seyirciler, boşaldı salonGeride kalan yalnızca, yalnızca maskelerdir Eli naylon güllü o dostluklarınBir tek anısı ve sızısı yok içimdeYitirdim cebimdeki bütün adresleriKendimi kazandım bir başka biçimde…
Ahmet Erhan – Uykusuz Leyli
Posted by admin on Kasım 21st, 2010
Leyli okudum ölümün okulunuBeştaş oynayarak yıllarlaYüzümde mecburi hizmet solgunluğuUçkuru düşük bir acının ayazında Leyli okudum… aklım karışık, bıyıklarım gürdüÖmrünü parselleyip, alkole imar izni çıkartmaklauğraşanBir memur, dayardı yüzüme yüzünüuzun uzun içerdik her akşam Leyli okudum ölümün okulunuBen çalışkanıydım intiharların – ip, ilaç ya dasınıfta kaldım, okşadım diye oğlumuTayinim çıktı hayatın doğusuna…
