Çiz beyaz haritalara mor kalemleHiç görülmedik yepyeni kentleriHep oralara götür beniSeninle olunca sıkılmam, giderim Çocuk yüreğinle sen kurarsınKöprüleri, alanları, kuleleriPanayırları ve çocuk bahçeleriniÇiz haritaların en güzel yerineEn güzel günleri ve geceleri Seninle olunca çekinmem, giderimO kentlere yolcu diye çiz beniBiletim, pardesüm, şemsiyem, şapkamYüreğimde sevincim, kafamda düşüncemNasıl da çok karıştık birbirimizeBu el hangimizin eliBu saçlar hangimizinSenin [...]
Posts Tagged ‘Afşar Timuçin’
Afşar Timuçin – Yazdan Kalan
Kocaman bir yazdanKala kala bu deniz kaldıBaş edilmez bir aşktanKala kala bu sevinç Oysa nasıl da yazdıPatlayan tomurcuklardanHer gün döküle döküleBu ince çizgi kaldı Durup kalmak kolaylığıTutkularda olmaz yaDurup kalamadık daO zaman kuşkular kaldı Tortular kaldı içimizdeKocaman yakınlıklardanBağırtılar yakınmalarYa da sessizlikler kaldı Kocaman bir yazdanBatmış bir gemi gibiSoğuyan kıyılardaÜrkek gölgeler kaldı
Afşar Timuçin – Yaşanmamış Çocukluğun Türküsü
Bir de onlar inancı örer gibiKendilerini gererler boşluğa, ölüm gibi Bir günlük çocukluğa, bin yılını verirdinArtık çocuk değilsin, büyüdün artıkYolda yürürken kendine dikkat etYemek yerken sakın üstüne dökmeKömür mü taşıdın, kapkara tırnakların İyi bir işin olsun, gösterişli bir çantanGüzel bir ceket, pantolon yaptırAnnenin elini öp, dostlarına telefon etBir sözün, bir sözünle çelişmesinSokakta türkü söyleme, ayıptır [...]
Afşar Timuçin – Yaşamak Nedir
Yaşamak bir denizdi önceleri Şimdi olsa olsa yalnız sevinçtir Ne acılar ne gözyaşları Onun güzelliğini silebilir Kayaları ellerimizde ufalayarak Kurduğumuz küçük evlerde Küçücük devler gibi ölesiye seviştik. Ağaçlar diktik çocuklar büyüttük Savaşmayı ve paylaşmayı bildik Doğrudur herzaman bir şey eksik Doğmadan ölmeye benzer Bir şey var içimizde İnancı ve sevdası bize yeter Ürkek bir gidiş [...]
Afşar Timuçin – Yağmur Arkası
Yağmurlar yağdı ve hiç dinmediHer biri saydam çiçeklenen saçındaYağmurlar daha çok pencereler içindiÖksüzdüm gözyaşıydım dudağındaBir sancıydım boğuk akşamlar gibiBüyüdükçe büyüdü isli ve yalnız olmakKirazını soldurdu ağaçlarınNasıl devrildi taşlar üstümüzeÇoğalan nasıl boydan boya kuşkularKar dizboyu ölümü sokaklarınEzgiler sabahlarda eriyecekGözlerin uykumda yeşerir dururKalsam çağlar boyu yokluğunun kapısındaYaşamak bunca umuda yeniden varmak olurÖlmek seni duymamak bir gün daha
Afşar Timuçin – Varlığının Türküsü
Şiirler yazdırdı bana bakışınEline kırk yıl kalem almamışlaraSoğuk yürekleri ısıttı aşkınKendini büsbütün bitmiş sayanlaraDuyurdu yaşadığını içten içe Utandırdı yoksunlukları renk renk dünyanSuskunluktan başka şeyi kalmamışlaraDoğanın dinmeyen sesini getirdiŞarkılar söyletti duruşunSevinmeyi unutmuşlara Yılgınlığa sürükledi kiminiKimini ölüme attıUykusunu kaçırdı kimininKimine sensizliğinBıçak gibi acısını sapladı Çok zaman güç kattı inanmışlığaSaçların gibi dindirdi sancıyıDurup-kalmışlıkları kamçıladıSarstı hiçliğin saltanatınıYangınlar getirdi donmuşluklara
Afşar Timuçin – Unutulmuş Bir Akşamın Türküsü
Yalnızlığın üstüne incecik bir beyazlıkÖrtüsü örttü karlarŞimdi kar tanelerini kocaman rüzgarlardaEğiriyor kemanlar Aramasan da olur bozuldu büyüAramasan iyi olur kar başladıUzun günlere çok varAz önce doğan gün aydınlanmadanKararmaya başladı. Ben bu karlarda sessizce eskidimKemanlar arka çıkınca sessizliğimeGöz gözü görmez kemanlarYokluğunu adınla çalmaya başladı Yalnızlığın üstüne koyu bir korkusuzlukÖrtüsü örttü camlarÖlümümü sıcacık yünler gibiEğiriyor kemanlar
Afşar Timuçin – Uçurtmanın Türküsü
Uçurtmam geceye takıldı kaldıGece onu kapkara etmiş midirYa da götürmüş müdür uzaklardaSinsi sinsi parlayan bataklığaUçurtmamı gece yitirmiş midir Gece uçurtmamı pisletmiş midirBırakmış mıdır tankların altınaÇirkin uçaklara vermiş midirGötürün demiş midir onlaraÇocukların sevincini yaşatanHiçbir şey kalmasın buralarda Baba gece uçurtmamı ne yaptıBuraya koymuştum götürdü müYoksa rüzgârlara verdi deOnlar da olmadık bir yere mi bıraktı
Afşar Timuçin – Sezgili Şiir
Önce bir sancı olur sonra bir duyumsamaSonra günler kaygılı duruşlarlaİnce yağmurlardan seni alır getirir Birlikte özlemek bekleyişlerinSevinçlerle duyurduğu sezgidirGüçlü bir direnme biçimidir biraz daSüzülür geceden damıtılan ışıktaAşklar işte bu özlemden oluşurGerçek ve haklı savaşlar da Önce bir seziş olur sonra bir duyumsamaSonra bir esinti ta deniz içlerindenBir akşamda beklenmedik bir yazlaBir boşluğu sevdaya dönüştürür
Afşar Timuçin – Sessiz Akşam Düşleri
Bembeyaz akşamlara çıkmakDeniz kıyılarında ya da dağ başlarındaDaha doğar doğmaz sarhoşPırıl pırıl bir gündenAkşam gelin gibi süzüle süzüleYamaçlardan ağır ağır inerkenSeni duymak, seni sevmek, seni okşamakSeni konuşmak ve seni susmakİlk karanlıkla birlikte erkendenSenin hazırladığın sofraya oturmakSenin yaydığın çarşafların üzerineUzanıp uzun uzun düşünmek seniDünyayı yepyeni güzelliklerleYeniden yaratır gibiElinle kapladığın yorganı örtünüpSeni duymak, seni düşünmek, seni bulmakHaritaya [...]

Posted in
Tags:

